Yaman

Raag Yaman wordt vaak de "Keizer" van Hindustaanse muziek genoemd, vooral voor de avonduren. Het is meestal de eerste raga die studenten leren, maar het daagt zelfs ervaren muzikanten uit. Yaman behoort tot het Kalyan Thaat en wordt gespeeld tijdens het eerste deel van de nacht, een tijd wanneer de dag eindigt en de avond begint. De raga staat bekend om zijn vredige, vreugdevolle en stabiele karakter. 

Historisch gezien vertoont deze raga een mengeling van culturen en wordt het vaak geassocieerd met de 13e-eeuwse Sufi dichter en muzikant Amir Khusrau. Zijn wortels liggen in de oude Indiase Kalyan-toonladder, maar er wordt aangenomen dat Khusrau Perzische muzikale ideeën heeft toegevoegd en het voor het eerst "Aiman" noemde. Sommige geleerden denken dat de naam afkomstig is van "Yavanon-ka-Kalyan," een term die door hindoe-muzikanten werd gebruikt voor de versie die werd gespeeld door Perzische of "Yavana" kunstenaars, die later Yaman werd. 

Yaman onderscheidt zich door zijn gebruik van de Teevra Ma (verhoogde kwart), een scherpe noot die een basistoonladder verandert in iets contemplatief en moois. Zijn veelzijdige aard heeft het de meest opgenomen en uitgevoerde raga in Hindustaanse klassieke muziek gemaakt. Verslagen van groepen zoals de Sangeet Natak Akademi en verschillende uitzendingen laten zien dat Yaman vaker in concerten wordt gespeeld dan bijna elke andere raga, vaak als het hoofdstuk voor avonduitvoeringen. 

De beroemde Hindustaanse zangeres Prabha Atre sprak eens over hoe belangrijk Yaman is. Haar leraar liet haar een heel jaar Yaman oefenen omdat, zoals ze zei, "volledige beheersing van Yaman het begrip en de waardering van andere raga's zou vereenvoudigen." Ustad Vilayat Khan deelde een soortgelijk standpunt en zei dat als een muzikant zijn raga echt kent, "het zich aan je zal openen als een goddelijk wezen." Dit toont de diepe focus en standvastigheid die nodig zijn om de zuivere noten van Yaman te beheersen. 

In de populaire cultuur heeft Yaman de melodische ruggengraat geleverd voor enkele van de meest blijvende meesterwerken van de Indiase cinema. Zijn vermogen om romantisch verlangen te balanceren met spirituele toewijding is het beste te horen in het aangrijpende "Man Re Tu Kahe Na Dheer Dhare" uit de film Chitralekha, een lied dat vaak door componisten wordt gekozen als een van de beste voorbeelden van op raga gebaseerde filmmuziek. De avondstemming van de raga wordt letterlijk vastgelegd in de klassieke "Jab Deep Jale Aana" uit Chitchor, terwijl zijn romantische "Shringar" rasa doorschemert in "Chaudhvin Ka Chand Ho." Zelfs in hedendaagse cinema blijft de raga relevant, aangezien liedjes zoals "Laal Ishq" uit Ram-Leela aantonen dat de oude "Architectuur van Gratie" nog steeds resoneert met een modern publiek. Door middel van een complexe 15-bandish recordbrekende uitvoering of een eenvoudig filmliedje van drie minuten, blijft Yaman het definitieve geluid van de Indiase avond.