Adnan Khan

Adnan Khan bespeelt de sitar in de gayaki ang, de benadering die het instrument vormt naar de zingende stem. Hij woont in Delhi, in een familie die deze muziek al generaties speelt. Een aangeslagen snaar begint te sterven zodra hij klinkt, dus wie hem wil laten zingen moet de noot ergens anders heen dragen: naar de meend die de ene swara naar de volgende buigt, naar de krintan die een noot laat klinken zonder opnieuw aan te slaan. Dat is het werk dat de gayaki ang vraagt, en daarvoor zijn zijn handen geschoold.

Zijn eerste lessen kreeg hij van zijn grootvader van moederskant, wijlen Ustad Zafar Ahmed Khan, sitarspeler uit Delhi, in het familiehuis in Daryaganj dat de musici van die buurt Mousiqi Manzil noemden. Het instrument ging daar al generaties door het huis en hij hoorde het lang voordat hij het kon vasthouden. Hij leert nog altijd bij zijn vader, de sitarspeler Ustad Saeed Khan, die de maat van toon en raagdari zette waaraan zijn spel nog steeds beantwoordt. Tussen die twee bracht hij zijn jeugd door met een meester in de kamer.

De gayaki ang bereikte hem via zijn oom Ustad Mashkoor Ali Khan, khayalzanger die een van de grootste archieven van bandishes in de Indiase muziek bijeenbracht. Van 2009 tot 2013 had Adnan Khan een senior A-beurs aan de ITC Sangeet Research Academy in Kolkata en studeerde daar bij dezelfde leraar. Vier jaar naast een zanger in plaats van een sitarspeler veranderde waar hij naar luistert. Het leerde hem waar te ademen, hoe lang een swara vast te houden voordat die verder moet, en hoeveel van een frase ongezegd te laten. Een bandish die je van een stem leert komt met de woorden mee, en de woorden bepalen de frasering. Uit die jaren kwam hij met bandishes die de meeste sitarspelers alleen als lied kennen.

Melodie gaat voorop in zijn spel. De toon blijft gelijk over de hele snaar, en de swaras van een raga houden hun vorm in de snelste taans. Hij keert terug naar Shuddha Kalyan, een raga van de vroege avond die op vijf noten stijgt en de vierde en de zevende voor de daling bewaart, en naar Miyan ki Malhar, de moessonraga die haar twee nishads tegenover elkaar zet. Shahana, een raga uit de Kanada-familie voor het laatste deel van de nacht, staat daarnaast in zijn repertoire. Hij sluit een concert af met een dhun of een thumri, waar de gezongen lijn zich nergens kan verbergen. Zuheb Ahmed Khan en Zargham Khan begeleiden hem op tabla, en met Ustad Akram Khan nam hij Shuddha Kalyan op.

Zijn eerste optreden gaf hij op zijn achtste. Sindsdien speelde hij op het Harballabh Sangeet Sammelan in Jalandhar, het oudste festival van Indiase klassieke muziek, bij Kal Ke Kalakar in Mumbai, op het ITC Sangeet Sammelan en de MTV India Music Summit, en voor de Ustad Vilayat Khan Foundation. In Chandigarh opende hij in 2016 met Shuddha Kalyan in een langzame gat en eindigde met de Afghaanse dhun Anar Anar. Buiten India speelde hij op het World Music Festival in Turkmenistan en in Bangladesh, Bahrein en de Malediven. In november 2026 toert hij met KalaSudha door het Verenigd Koninkrijk met A Hundred Strings, naast santoorspeler Vinay Desai en Ustad Akram Khan op tabla.