बागेश्री

रातको दोस्रो प्रहरको गहिरो मौनमा, जब संसार स्थिर भइसकेको छ, राग बागेश्री आत्मा र आफ्नो प्रियबीचको कुराकानी जस्तै उदाउँछ। यो "विरह" (लालसा) र "श्रृङ्गार" (रोमान्स)को राग हो, परम्परागत रूपमा आफ्नो प्रेमीको फर्कनाको प्रतीक्षा गरिरहेकी महिलाको रूपमा वर्णन गरिएको। 

काफी थाट रचना, बागेश्री, एक भावनात्मक उत्कृष्ट कृति हो, जसको शक्ति यसको "वक्र" (बाङ्गो) ज्यामितिमा निहित छ। यो सीधा रेखामा चल्दैन; बरु, यो तल्लो र मध्य सप्तकहरूमा घुमिरहन्छ, मध्यम (म)लाई कोमल, लगभग पीडादायक सूक्ष्मताका साथ घुमाउँदै। यसको सुन्दरता ठूलो गतिमा होइन, तर "रहन" सक्ने क्षमतामा छ। यो छाया र नरम चन्द्रमाको धुन हो, जहाँ प्रत्येक नोटलाई कोमल, लगभग पीडादायक सूक्ष्मताका साथ व्यवहार गरिन्छ। 

राग बङ्गाल जस्तै, बागेश्रीले मध्यम (म)मा अत्यधिक महत्त्व दिन्छ। तथापि, जहाँ बङ्गालले बिहानको "हावादार" प्रार्थना सिर्जना गर्न म प्रयोग गर्दछ, बागेश्रीले गहिरो भावनात्मक गहिराई जगाउन यसलाई प्रयोग गर्दछ। गायकले कोमल नीबाट मलाई सम्पर्क गर्ने तरिकाले एक हस्ताक्षर "हुक" सिर्जना गर्दछ जसले शताब्दीयौंदेखि भारतीय संगीतको रोमान्टिक ध्वनि परिदृश्य परिभाषित गरेको छ। 

कलासुधामा, हामी बागेश्रीलाई अन्तिम "रात कविता" को रूपमा हेर्छौं। यो एक राग हो जसले कलाकारबाट उच्च स्तरको परिपक्वता माग गर्दछ। यो तपाईंले बजाउनुभएको नोटहरूको बारेमा होइन, तर तपाईंले तिनीहरूबीच छोड्ने मौनको बारेमा हो। यो भरिएको, तर पर्खिरहेको हृदयको आवाज हो।