வினய் தேசாய்

வினய் தேசாய் சந்தூர் வாசிக்கிறார். அது ஆழமற்ற வால்நட் மரப் பெட்டி, அதன் மேல் ஏறத்தாழ நூறு கம்பிகள் இழுத்துக் கட்டப்பட்டிருக்கும், விரல்களுக்கு இடையே பிடித்த இரண்டு இலேசான வளைந்த குச்சிகளால் அவற்றை அடிக்கிறார். இந்தக் கருவி காஷ்மீரிலிருந்து வந்தது, அந்தப் பள்ளத்தாக்கு நூற்றாண்டுகளாக வாசிக்கும் சூஃபியானா மௌசிகியிலிருந்து, பழைய இந்திய நூல்கள் இதை சததந்திரி வீணை என்கின்றன, நூறு கம்பி வீணை. கம்பிகள் கூட்டமாகச் செல்கின்றன, ஒரு சுரத்துக்கு மூன்று அல்லது நான்கு, எனவே ஒரே அடி பலவற்றை அசைக்கிறது, ஒலி தன்னைச் சுற்றி ஒரு மின்னலுடன் வருகிறது. அடிக்கும் கம்பியை மீட்டும் கம்பியைப் போல இழுக்க முடியாது: வெளிப்பாடு முழுவதும் அடிகள் எங்கு விழுகின்றன, அவற்றுக்கு இடையே எவ்வளவு இடைவெளி என்பதிலிருந்துதான் பிறக்கிறது.

சந்தூரை செம்மை இசை மேடைக்குக் கொண்டுவந்தது ஒரே ஒரு குடும்பம். ஜம்முவைச் சேர்ந்த பாடகரும் தபலா கலைஞருமான பண்டிட் உமா தத் சர்மா ஒரு முழு ராகத்தையும் தாங்கக்கூடிய கருவியைத் தேடினார்; அப்போது கிட்டத்தட்ட எல்லோரும் நாட்டுப்புறக் கருவி என்று நினைத்ததையே தேர்ந்தெடுத்து, தன் மகனை அதில் அமர்த்தினார். அந்த மகன் 1955 இல் பம்பாயில் சந்தூரின் முதல் கச்சேரியை வழங்கினார், ஒரு மணி நேரம் யமன், அடுத்த ஆறு பத்தாண்டுகள் இந்தக் கருவி எதையெல்லாம் தாங்கும் என்று காட்டிக்கொண்டே இருந்தார். அவரே பத்ம விபூஷண் பண்டிட் சிவகுமார் சர்மா, வினய் தேசாய் கற்றது அவரிடம்தான்.

குடும்ப மரபு எதுவும் பின்னால் இல்லாமல்தான் இவர் இந்த இசைக்கு வந்தார். இவரது முதல் ஆசிரியர் ஷஃபிக் ரஹ்மான், இளம் வயதில் பாட்டு, ஹார்மோனியம், தபலா கற்றுக்கொடுத்தவர். பிறகு டெலவேரில் மருந்தியல் மற்றும் சட்டத்துக்கான முன்தயாரிப்புப் படிப்புகளை முடித்து, இசைக்காக இரண்டையும் விட்டுவிட்டார். 2011 இல் சிவகுமார் சர்மாவின் நேரடி அறிவுறுத்தலின்படி தகாஹிரோ அராயிடம் சந்தூர் தொடங்கினார், அமெரிக்காவில் குணால் குஞ்சாலிடம் தொடர்ந்தார், பிறகு சிவகுமார் சர்மா இவரை நேரடியாகத் தன் சீடராக ஏற்றுக்கொண்டார். குருவின் இறுதி ஆண்டுகளில், 2022 மே மாதம் அவர் மறையும் வரை, அவரிடம் கற்றார். மறைந்த பண்டிட் ரமேஷ் மிஸ்ரா, பார்த்தசாரதி சட்டர்ஜி, ஜெய் காந்தி, சூர்யாக்ஷா தேஷ்பாண்டே ஆகியோரிடமும் கற்றுள்ளார்.

வினய் தேசாயின் கச்சேரி மெதுவாகத் தொடங்குகிறது. முதல் பகுதியில் தாளமே இல்லை, ராகம் வடிவம் பெறும் வரை, அரங்கம் அமைதியாகும் வரை, ஒரு சுரம் அடுத்ததன் அருகே வைக்கப்படுகிறது; அப்போதுதான் தபலா நுழைந்து உரையாடல் தொடங்குகிறது. முடிவு வேகமானது. ஒரு அமர்வு ஏறத்தாழ எழுபத்தைந்து நிமிடங்கள் செம்மை இசை, அதைத் தொடர்ந்து பக்திப் பாடல்கள். தபலா கலைஞர் விவேக் பாண்டியாவுடன் பாகேஷ்ரீ பதிவு செய்தார், அவருடனேயே சிதாக்ஷா என்ற ஆல்பத்தையும் உருவாக்கினார். அனிருத் அல்வா சாங்ககோதி, அனுபிரதா சட்டர்ஜி ஆகியோர் இவருடன் அமர்ந்துள்ளனர், பண்டிட் அனிந்தோ சட்டர்ஜி, உஸ்தாத் தாரி கான், உஸ்தாத் சுக்விந்தர் சிங் பிங்கி ஆகியோருடன் ஒரே மேடையில் வாசித்துள்ளார். செம்மை இசைக்கு வெளியேயும் பணியாற்றுகிறார்: திரையிசை, ஜாஸ், நாடகம்.

நியூயார்க் மாநிலம் வால்டனில் உள்ள சாந்தி மந்திர் ஆசிரமத்தில் வாழ்கிறார், Journey of 100 Strings என்ற தனது சொந்த நிகழ்ச்சியை நடத்துகிறார், அதில் செம்மை இசை கீர்த்தனையுடனும் தியானத்துடனும் இணைந்து செல்கிறது; இது புரூக்லின் கன்சர்வேட்டரி ஆஃப் மியூசிக்கிலும் பஹாமாஸின் சிவானந்தா ஆசிரமத்திலும் நடந்துள்ளது. அமெரிக்கா, ஹவாய், கனடா, அர்ஜென்டினா, ஆஸ்திரேலியா, பஹாமாஸ், இந்தியா ஆகிய இடங்களில் வாசித்துள்ளார்: Adelaide Fringe, டாஸ்மேனியாவின் Mona Foma, Jaipur Literature Festival, புனேயின் ஸ்வர்ஜங்கார், மற்றும் Lollapalooza அர்ஜென்டினா, அங்கு சந்தூரை இசைக்குழுவின் முன் வைத்த முதல் கலைஞர்களில் ஒருவராக இருந்தார். 2026 நவம்பரில் கலாசுதாவுடன் A Hundred Strings நிகழ்ச்சியில் இங்கிலாந்து சுற்றுப்பயணம் மேற்கொள்கிறார், சிதாரில் அத்னான் கான், தபலாவில் உஸ்தாத் அக்ரம் கான் உடன்.