அத்னான் கான்

அத்னான் கான் சிதார் வாசிப்பதை காயகி அங்க் முறையில் செய்கிறார். இது பாடும் குரலின் வடிவத்தில் கருவியை வடிக்கும் அணுகுமுறை. அவர் டெல்லியில் வாழ்கிறார், தலைமுறைகளாக இந்த இசையை வாசித்து வரும் ஒரு குடும்பத்தில். மீட்டிய நரம்பு ஒலித்த கணமே அதன் ஒலி குறையத் தொடங்குகிறது, எனவே அதைப் பாட வைக்க விரும்பும் சிதார் கலைஞர் அந்த ஸ்வரத்தை வேறு எங்கோ கொண்டு செல்ல வேண்டும்: ஒரு ஸ்வரத்தை அடுத்ததற்கு வளைக்கும் மீண்டில், மீண்டும் மீட்டாமலேயே ஸ்வரத்தை எழுப்பும் கிருந்தனில். காயகி அங்க் கேட்கும் உழைப்பு இதுவே, அவருடைய கைகள் இதற்காகவே பழகியவை.

முதல் பாடங்களை அவர் தம் தாய்வழித் தாத்தா, மறைந்த உஸ்தாத் ஜாஃபர் அஹ்மத் கான் அவர்களிடம் கற்றார்; அவர் டெல்லியின் சிதார் கலைஞர். அந்தப் பயிற்சி தரியாகஞ்சில் உள்ள குடும்ப வீட்டில் நடந்தது, அந்தப் பகுதி இசைக்கலைஞர்கள் அதை மௌசிகி மன்சில் என்று அழைத்தனர். சிதார் அந்த வீட்டில் தலைமுறைகளாக ஒலித்து வந்தது, கருவியைக் கையில் பிடிக்கும் முன்பே அவர் அதைக் கேட்கக் கற்றுக்கொண்டார். இன்றும் அவர் தம் தந்தை, சிதார் கலைஞர் உஸ்தாத் சயீத் கான் அவர்களிடம் கற்று வருகிறார்; ஒலி மற்றும் ராகதாரியின் தரத்தை அவரே நிர்ணயித்தார், அந்தத் தரத்திற்கு இவரது வாசிப்பு இன்றும் பதில் சொல்கிறது. இவ்விருவருக்கும் இடையே அவரது குழந்தைப் பருவத்தின் பெரும்பகுதி ஓர் உஸ்தாத்தின் அருகிலேயே கழிந்தது.

காயகி அங்க் அவரை வந்தடைந்தது அவரது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த கயால் பாடகர் உஸ்தாத் மஷ்கூர் அலி கான் வழியாக; இந்திய இசையின் மிகப் பெரிய பந்திஷ் தொகுப்புகளில் ஒன்று அவரிடம் உள்ளது. 2009 முதல் 2013 வரை அத்னான் கான் கொல்கத்தாவின் ஐடிசி சங்கீத் ரிசர்ச் அகாடமியில் மூத்த ஏ-தர உதவித்தொகை பெற்று அதே குருவிடம் பயின்றார். சிதார் கலைஞருக்குப் பதிலாக ஒரு பாடகருடன் கழித்த நான்கு ஆண்டுகள் அவர் எதைக் கேட்கிறார் என்பதையே மாற்றின. எங்கே மூச்சு விடுவது, ஒரு ஸ்வரம் நகர்வதற்கு முன் எவ்வளவு நேரம் அதைப் பிடித்து வைப்பது, ஒரு சொற்றொடரின் எவ்வளவு பகுதியைச் சொல்லாமல் விடுவது என்பதை அவர் கற்றார். குரலிலிருந்து கற்ற பந்திஷ் தன் சொற்களுடனேயே வருகிறது, அந்தச் சொற்களே அதன் வாசிப்பு முறையை முடிவு செய்கின்றன. அந்த ஆண்டுகளிலிருந்து, பெரும்பாலான சிதார் கலைஞர்கள் பாடலாக மட்டுமே அறிந்த பந்திஷ்களுடன் அவர் வெளியே வந்தார்.

அவரது வாசிப்பில் ராகத்தின் மெட்டே முன்னே நிற்கிறது. நரம்பு முழுவதும் ஒலி சமமாக இருக்கிறது, மிக வேகமான தான்களிலும் ராகத்தின் ஸ்வரங்கள் தம் வடிவத்தை இழப்பதில்லை. அவர் திரும்பத் திரும்ப சுத்த கல்யாண் ராகத்திற்குத் திரும்புகிறார்; இது மாலைப் பொழுதின் ராகம், ஆரோகணத்தில் ஐந்து ஸ்வரங்களை எடுத்து மத்யமத்தையும் நிஷாதத்தையும் அவரோகணத்திற்கு விட்டு வைக்கிறது. மியான் கி மல்ஹார் ராகத்திற்கும் திரும்புகிறார்; இது பருவமழையின் ராகம், தன் இரண்டு நிஷாதங்களை நேருக்கு நேர் நிறுத்துகிறது. ஷஹானா, இரவின் கடைசிப் பொழுதுக்கான கானடா அங்க ராகம், இவற்றுடன் அவரது தொகுப்பில் இடம்பெறுகிறது. கச்சேரியை அவர் துன் அல்லது தும்ரியுடன் நிறைவு செய்கிறார், அங்கே பாடும் கோடு எங்கும் மறைய முடியாது. ஜுஹைப் அஹ்மத் கானும் ஜர்காம் கானும் அவருடன் தபலா வாசிக்கிறார்கள், உஸ்தாத் அக்ரம் கானுடன் அவர் சுத்த கல்யாண் பதிவு செய்துள்ளார்.

எட்டு வயதில் அவர் முதல் முறையாகப் பொது மேடையில் வாசித்தார். அதன்பின் ஜலந்தரின் ஹரிபல்லப் சங்கீத் சம்மேளனில் வாசித்துள்ளார்; இது இந்திய சாஸ்திரிய இசையின் மிகப் பழமையான விழா. மும்பையின் கல் கே கலாகார், ஐடிசி சங்கீத் சம்மேளன், எம்டிவி இந்தியா மியூசிக் சம்மிட் ஆகியவற்றிலும், உஸ்தாத் விலாயத் கான் அறக்கட்டளைக்காகவும் வாசித்துள்ளார். 2016இல் சண்டிகரில் விலம்பித் கத்தில் சுத்த கல்யாண் ராகத்துடன் தொடங்கி, ஆஃப்கானி துன் அனார் அனாருடன் நிறைவு செய்தார். வெளிநாடுகளில் துர்க்மெனிஸ்தானின் வேர்ல்ட் மியூசிக் ஃபெஸ்டிவல், வங்கதேசம், பஹ்ரைன், மாலத்தீவு ஆகியவற்றில் வாசித்துள்ளார். 2026 நவம்பரில் கலாசுதாவுடன் எ ஹண்ட்ரெட் ஸ்ட்ரிங்ஸ் சுற்றுப்பயணத்தில் பிரிட்டன் செல்கிறார், சந்தூர் கலைஞர் வினய் தேசாய் மற்றும் தபலாவில் உஸ்தாத் அக்ரம் கானுடன்.